Przeprowadzka
Twoje ID:

Twoje hasło:


Księstwo Sarmacji Starosarmacja
Kontakt Władze Prawo Mieszkańcy

Geografia

Nadzieja położona jest na południowo-zachodnim brzegu Jeziora Błękitnego u podnóża Wzgórza Książęcego. Przez wiele lat ukryta przed ludzkim wzrokiem rozwijała się na terenach należących dawniej do Morvańskiego miasta Sraidbhaile (Sadyby). Dopiero prace wykopaliskowe przeprowadzone w roku 2007 pozwoliły odnaleźć miejscowość, która przez wieki rozwijała się w izolacji. Położenie Nadziei w historycznych granicach Morvanu przedstawia rysunek poniżej*.





Kraina Sarmackich Jezior z trzech stron otoczona jest masywami Gór Czarnych. Wszystkie tereny leżą na wysokości powyżej 600 m n. p. m. Sercem Morvanu jest oczywiście Jezioro Błękitne, wkomponowane w nieckę pomiędzy szczytami górskimi. W Jeziorze Błękitnym początek biorą cztery 4 z 6 największych Sarmackich rzek: Naugha (Narew), Khartoum, Mychcioos oraz Fenrir. Dokładną mapę ukształtowania terenu w Morvanie przedstawiam poniżej*.





Ciepły, wilgotny klimat górski sprzyja rozwojowi rozmaitych form roślinności. Dodatkowym atutem tego regionu są bardzo żyzne gleby. Dominująca rolę ogrywają tu gleby pochodzenia wulkanicznego oraz rozległe torfowiska bogate we wszelkiego rodzaju minerały. Tylko szczyty najwyższych gór masywu Gór Czarnych: Książęca Kosa, Szczyt Obrońców Morvanu, Rogata Góra, Wzgórze Książęce oraz Skałki wciąż jeszcze raczą turystów swoją wspaniałą kamienistą budową.

Dominująca formą roślinności są tutaj wrzosowiska. Jesienne krajobrazy, pełne wrzosu, grzybów i różnokolorowych liści przyciągają tu artystów ze wszystkich zakątków Sarmacji, bowiem piękniejszych krajobrazów w całej Sarmacji o tej porze roku znaleźć nie sposób.

W stosunkowo niewielkim obszarze, jaki zajmuje wieś Nadzieja dominującą rolę odgrywa Wzgórze Książęce, które jest nie tylko miejscem ukochanym przez wszystkich miłośników sportów zimowych, oraz Torfowisko Koronne, które zyskało status Rezerwatu Przyrody i w chwili obecnej jest uznane za Pomnik v-Przyrody przez Ministerstwo Dziedzictwa Narodowego Księstwa Sarmacji.

Jak już wspomniałam powyżej Nadzieja znajduje się w strefie klimatu morskiego ciepłego, ale znaczny wpływ na panujące tu warunki klimatyczne ma również ukształtowanie terenu. W Nadziei, podobnie jak i w całym Morvanie można wyróżnić dwie podstawowe pory roku: zimę i lato.

Zima trwająca od połowy listopada do końca marca charakteryzuje się mniejszą w stosunku do miesięcy letnich ilością opadów oraz nieco niższą temperaturą. Niemniej średnia temperatury z najzimniejszym miesiącu, styczniu, wynosi aż 5° C.

W miesiącach letnich suma opadów w poszczególnych miesiącach znacznie się zwiększa. Wzrasta również temperatura, chociaż nawet w najcieplejszym miesiącu, lipcu, nie przekracza 25° C i utrzymuje się przeważnie na średnim poziomie 16° C. Zestawienie średniej rocznej sumy opadów oraz średniej rocznej temperatury, przedstawia poniższy wykres.

Sumując dotychczasowe spostrzeżenia Nadzieje można określić jako wioskę położoną na bardzo żyznych i malowniczych terenach, zdominowana przez wrzosowiska i lasy liściasto-iglaste. Bardzo ciepłe zimy i umiarkowane lata sprzyjają rozwojowi rolnictwa, chociaż najlepiej rozwijają się tu rośliny lubiące duże ilości opadów, które w tym miejscu są niemal codziennością. Opady te, choć częste i intensywne nie są jednak dotkliwe ani dla mieszkańców ani dla turystów ponieważ jak wiadomo, pogoda w górach zmienia się bardzo szybko, a ulewa w mgnieniu oka zamienia się we wspaniały słoneczny dzień.



(*) Kliknij na mapę by zobaczyć ją w pełnych rozmiarach.